( 1 ) اديان عرب بيشتر مردم عرب ، پيرو دين حضرت اسماعيل - عليه السّلام - و يكتاپرست بودند . آنان خدا را مىپرستيدند و دين آسمانى را مىپذيرفتند . اما پس از مدتى طولانى ، قسمتى از دانسته‌ها و اندرزهايى را كه آموخته بودند ، از ياد بردند ، تنها يكتاپرستى و قسمتى شعاير دين حضرت ابراهيم - عليه السّلام - در ميانشان باقى مانده بود ؛ تا عمرو پسر لحى ، رئيس خزاعه آمد . عمرو به كارهاى مهم دينى و نيكوكارى بسيار علاقه‌مند و حريص بود و آن را شكوفا نمود . مردم او را دوست مىداشتند و چنان تصور مىكردند كه عمرو از بزرگترين دانشمندان و برترين دوستان خداست . عمرو به شام سفرى كرد ، ديد كه مردم آنجا بت را سجده مىبرند . آن را نيكو دانست و پنداشت كه حقيقت دارد ؛ زيرا شام ، پايگاه پيامبران و كتابهاى آسمانى بود . پس از بازگشت به مكه بت هبل را با خود آورد و در داخل كعبه نصب كرد و مردم مكه را به شرك به خدا دعوت نمود . آنان نيز پذيرفتند و پس از مدتى كوتاه ، سرزمين حجاز از مكه تبعيّت نمودند ؛ چون مردم مكه به عنوان سرپرست خانهء خدا و اهل حرم اشتهار تمام داشتند . « 1 » ( 2 ) كهن‌ترين بت‌هاى بت‌پرستان عرب به ترتيب : منات در « مشلّل » بر كنار درياى احمر ، نزديك قديد ، بت لات در طايف و عزّى در درّهء نخله بود . اين سه بت ، از بزرگترين بتهاى مردم حجاز به شمار مىآمد . كم‌كم شرك رو به ازدياد نهاد و در تمام سرزمين حجاز بتهاى فراوانى ساخته شد . گويند : عمرو پسر لحى يار و ياورانى از جن داشت و او را باخبر كردند كه بتهاى : ود ، سواع ، يغوث ، يعوق و نسر قوم نوح در جده دفن گشته‌اند . عمرو به جده رفت و - با

--> ( 1 ) - مختصر سيرهء رسول ص 12 .